Gisteren wilde ik nog wat vertellen en ik moest ook mijn was gaan binnen halen en in mijn haast stopte ik het in de wasmaschine en niet in de droogkast. Dus vanochtend nog rap mijn kleren moeten drogen.
Het hostel Santiago Apostel was ruim voorzien van wasgelegenheid, het viel goed mee om daar te verblijven, je kunt er avondeten en ook ontbijt eten.
Pamplona lag achter ons en Alto del Perdòn voor ons met de kunstwerk van de pelgrims. Een fotografie moment bij uitstek, je kunt er niet passeren en niet een foto maak. Bernardo kwam ook aan en ik heb hem in verschillende poses gefotografeerd met zijn smartphone. Bernardo is Koreaan en hij is 72 jaar oud. Hij vertelde me dat hij toestemming van zijn vrouw gekregen had om deze tocht te doen, zij kunt niet mee omdat zij op haar bejaarde moeder past. Als bedanking voor haar laat hij voor haar een credential afstempel overal.
De afdaling van deze berg zal in alle pelgrims hun geheugen blijven steken vanwege de keien. Een moeilijke afdaling, maar dan heb je tijd om met die ander pelgrims te babbel. Zo begon iemand van Sardinie in nederlands met ons te babbel, hij vertelde dat hij twee boeken van Felix Timmermans vertaalde in de taal van Sardinie.
Aan de beelden kwamen we ook al Jeanie en haar Moari tegen. Mijn knieën werd weer ingewreven met haar magic potion en het werkt echt. Beneden zaten ik en Guy te rusten op een bankje toen ze afkwamen. Zij ging naast Guy zitten en legde haar hand op zijn pijnlijke plek, zo van, nu heb ik je! De eerste keer vertelde ik haar dat hij gevallen was, maar zij mocht haar zalfje niet op zijn pijnplek smeren. Nu moest je die twee daar zien zitten! Dan vraagt ze hem of hij de warmte voelt....
No comments:
Post a Comment