Johanna, Guy, Frida en Albert

Johanna, Albert, Frida en Guy in de avondzon

Guy is dan toch met twee dames toegekomen in Santiago

Ribadiso da Baixo 16 mei 2013

Palas de Rey  vertrokken rond 7.3.De eerste keer echt vertrokken met regen ,we hoopten dat het zou stoppen en maar een morgenregen zou zijn.Het geacht was goed maar de werkelijkheid was anders.De hele tocht tot 15.00 is het blijven regenen en tot nu toe om 20.35 is het nog niet opgehouden.de regen valtmet bakken uit de hemel en dit op 40 km van santiago.Nog twee dagen stappen en de camino 2013 behoort tot het verleden.De herberg waar we nu slapen is totaal gerenoveerd.Freddy en Irene hebben toen nog in de oude geslapen en nu is er een restaurant bijgebouwd tussen de vroegere en de huidige.We hebbendaar juist gegeten en weer met saladamixta en kippenvlees.Morgen is de voorlaatste dag ...waar we dan zullen slapen is nu nog geen probleem,maar hopen alleen dat het droog wordt. op de camino is regen wel het minst aangenaam en vooral dat men hier zo moeilijk kan drogen.de schoenen zitten vol krantenpapier in de hoop dat die het vocht deze nacht opnemen zodat we morgen met droge voeten kunnen verrekken.
O f we nog blogs kunnen schrijven uit santiago is niet zeker want daar hebben we nog andere dingen te regelen zoalseen reis zoeken om naar huis te komen en mogelijk naar Finisterra gaan,maar dit keer dan wel met de bus.Vandaag zullen we vroeger dan anders in onze slaapzak kruipen omdat het de enige plek is waar we het warm kunnen hebben.Ik hoor dat het in Belgie niet veel beter is,we kunnen dus mekaar troosten.
  nog velegroeten uit het kletsnatte Spanje en tot volgende week in het thuisland met vele verhalen.

johanna en guy

Tocht van Sarria naar Portamarin(laatste 100 km )

in sarria goed geslapen en om 6.45 liep het wekkertje af,dit was voor veel op ons kamer blijkbaar te vroeg.Hoe meer dat we vorderen hoe langer er geslapen wordt blijkbaar,zou dit iets met de vermoeidheid kunne te maken hebben. Na een heerlijk ontbijt in een bar naast onze slaapplaats vertrokken we dan maar weer met goede moed want het was echt stapweer,niet te warm en niet te koud.eerst ging het langs een snelweg met een mooie brug en daarna volgden wij een heel eind een spoorweg.Een priester stond een eindje verder reclame te maken voor zijn romaans kerkje te komen bekijken,maar geen enkele pelgrim had interesse.ik denk dat we al kerken genoeg gezien hebben en de kathedraal in santiago staat ook nog op ons te wachten.De boek van Frieda gaf een gemakkelijke wandeling ,maar er zaten tocht enkele serieuze kuitenbijters bij.Na wat liefelijke dorpjes komen we dan tegen 14.30 in Portamarin aan.Een dorp dat vroeger in het stuwmeer moet gelegen hebben en nu gedeeltelijk hoger terug opgebouwd werd.Aan de stenen op de kerk kan je nog de nummers terugvinden om de kerk terug in zijn oorspronkelijke staat terug op te bouwen.Allemaal witte huizen met winkeltjes en supermercados.s avonds lekker gegeten in een restaurante tegenover de kerk,zoals gewoonlijk de menu pelegrino met een fles vinotinto.het is nu 21.20 en moeten op tijd naar bed.t Is een mooie albergue ,maar wel met 100 slaapplaatsen gescheiden door 2 gordijnen die natuurlijk niet alle lawaai zullen tegenhouden.
er resten ons nog een goede 90 km en denken zaterdag in Santiago toe te komen.Morgen de tocht naar Palas de Rey  een goede 20 km ,zo komt compostela dicht bij.We hopen dat het weer niet te erg veranderd,maar van sommigen horen we vertellen dat het kan regenen morgen. Afwachten dus......Hier in de herberg kunnen we het ontbijt nemen en dit is dan ook weer een voordeel.Ik kan bijna niet geloven dat we morgen woesdag al een maand aan het stappen zijn.wat vliegt de tijd op de camino,het lijkt nog maar een week voor ons.Mijn rugzak doe ik nog iedere dag met een taxi (caminofaciel ) naar de volgende slaapplaats en dit voelt voor mijn rug een stuk comfortabeler.
Dit is weer alles voor vandaag,voor ons is het slaaptijd en wens jullie no allemaal het beste en tot de volgende van uit een plaats nog dichter bij compostela.
Groetjes en een dikke knuffel,     Johanna en Guy

Sarria 13 mei 2013

Sarria! Eindelijk Sarria! Het is voor mij de plaats wat de laatste 100 km aanduid. Eigenlijk is het 115 of 108 of afhangend van welke boek je gebruikt, van Santiago, maar deze plaats duid de laatse dagen aan. Wij hebben ongelooflijk goed weer gehad, wel koud maar dikwijls zon. Vanochtend startte wij weer in de mist en dan in de namiddag was het enorm warm.
Eerst volgden wij de binnenwegskes wat prachtige beelden gaf.
Sinds gisteren (letter e moet ik extra hard op duwen) voelde ik me ziek, ik dacht ik kreeg griep. Ik had alleen Ibuprofen en had een genomen en ik heb heel goed geslapen. Vandaag kon ik toch wel vitamines, aspirine en keeltabletten kopen in Samos. Een apthokeres sprak engels. Vanavond kan ik me goed dokter als ik ga slapen.
Van Samos hebben wij dan gewoon langs de autobaan gestapt wat echt niet een mooie weg is, maar de doel diende.
Onze albergue is een prachtige oude huis, met een tuin om te stelen en wij hebben veel van de zon en warmte kunnen genieten.
Natuurlijk zijn onze gedachte bij Albert wat dit alles moeten missen en alleen in een kamer kunnen slapen. Niet zoals in O Cebreiro met bijna 70 ander mensen en GEEN venster open, in Triacastela waren er maar 16 mensen op de kamer en Frieda sliep bij de venster en liet niemand het dicht doen.

O Cebreiro 11 mei 2013

Volgens het boekje is de weg naar O Cebreiro een heel stevige klim en wij kozen voor de gemakkelijke uitweg. Onze rugzakken opsturen met de shuttle dienst wat de rugzakken van albergue naar albergue vervoer. Het is maar een tocht van 15 km.
De steile berg was eigenlijk dan zeer gemakkelijk. Wij zijn ondertussen ook getraind geraakt.
In een van de klein gehuchtjes waar wij doorkwamen hoorde ik mijn eerste galischies volksmuziek, gewoon super! Jaren ben ik al fan van deze soort muziek.
Juist voor wij O Cebreiro bereikte is de grens met Galicia en wij lieten nogeens een provincie achter ons. Wij stappen door bergen die paars zien van die heide die daarop groeien en op vele plaatsen is het afgewisseld met gele brem.
O Cebreiro is een prachtig dorpje dat eigenlijk alleen bestaan vanwege de pelgrims die daardoor wandelde. Er zijn een kleine tienda shop, verschillende restaurants, hotels en albergues en een kerk en dat is al. Gebouwd op een bergkam was er een vreeslijk koude wind gisteren, maar als je een plekje in de zon kon vinden was het subliem. Dwarsdoor heel het dorpje klonk de muziek van Carlos Nuñes vanuit de souveniers winkeltjes waar Frieda en ik een keer onze "zware" tocht kon vergeten.
In onze dormitoria sliepen we met ongeveer iets in de 60 pelgrims, alle vensters waren dicht, dus was het zeer warm.
Vanochtend was er een dichte mist, maar wij waren niet lang onderweg of wij stapten boven de mist. Tussen de bergen lagen in de dalen een mist wat de vallei verstopte.
Vandaag hadden wij eigenlijk een moeilijker stukje bergop als gisteren, maar ervaren als wij nu zijn, ligt ook dat achter ons.Vanavond slapen wij in Triasacatela. De tijd was gewoon voorbij gevlogen!
Frieda en ik heb onze stapdagen uitgewerkt en als alles goed gaan zijn wij volgende zaterdag in Santiago. Zondag kunnen wij dan de mis bijwonen, maandag naar Finistera en dinsdag naar huis. Hoe weten wij nog niet, misschien is daar ergens een goede ziel die dat voor ons kan uitzoeken? Die spaanse computers blijft een beetje moeilijk om te begrijpen
groetjes
Guy, Joey en Frieda

10 mei 2013 Albert

Wij zijn er weer met wat nieuws van de camino.
Vorige nacht in een herberg geslapen dat de naam van het dorp droeg.nl in CACABELOS  Een Spaanse hospitalera die geen woord engels verstond en dan maar met handen en voeten uitleggen wat we eigenlijk wilden.Ze vroeg voor het avondeten te reserveren en konden dan met een shuttelbusje naar een ander dorp rijden waar we dan een pelgrimsmenu konden krijgen aan een peregrinoprijs dwz 10 euros.
Na het eten reden we dan terug naar de herberg waar we moesten slapen.aangezien het nog te vroeg was om te slapen zijn we dan nog van de late zon gaan genieten op een bank tegen de straatkant onder een kerktoren met natuurlijk het ooievaarsgeluid,want iedere kerktoren zit hier vol ooievaars.dan maar in de slaapzak gekropen ditmaal een prachtige herberg met twee bedden per kamertje.s nachts naar de wc gaan was een groot avontuur.wel een 100 m gaan voor je de wcs tegen kwam.Met die hoofdlamp van miij lukte dit nog aardig.De nachtelijke stilte was voor mij nieuw,ik dacht niet dat er s nachts zoveel vogels te horen waren.De nachtegaal was vrij actief en de ooievaars bleven ook maar klepperen.
De ochtend diende zich vrij goed aan en beloofde een prachtige dag te worden.Wij zijn nu in de wijnstreek van EL Briezo. Via  Via....... stapten we naar de rio de valcarce,Hier slapen we vannacht in een  Hostal bij gebrek aan een albergue,Mijn rugzak was hier niet aangekomen,maar ondertussen is alles in orde en heb ik hem terug.Albert Visser onze stap collega uit nederland vertrekt vandaag terug naar huis en moet hier seffens de bus hebben naar Ponferada waar hij dan naar Bilbao rijdt om het vliegtuig te nemen naar huis.
Zijn vrouw  Frieda stapt met ons verder naar Santiago.Van hier is Santiago nog 190 km en het begint dus af te korten.
Morgen zouden we in O Cebrero zitten en dan zien we wel hoe het verder loopt:Er worden nog enkele dagen zonnig weer voorspeld en moeten wij niet hebben.

Aan iedereen die dit leest een goede avond en groeten van op de camino het is hier nu een zonnige avond en hoop bij  jullie hetzelfde.

De Pelgrims Johanna en Guy

Rabanal del Camino 7 mei 2013

Vanavond slapen wij in Rabanal del Camino bij een heel pittige Señora del Pilar. Tegen de middag was het heel zacht begonnen regenen, wel heel zacht, want iedere keer als we onze regenjassen aanhad, stopte het en moesten wij het weer uitdoen, want het is ondertussen ook warmer geworden. Nog nooit had ik het zo koud als hier in Spanje, buiten is het meestal lekker warm in de zon en dan is de huizen gebouwd op de warmte en om koel binnen te zijn, voor ons een frigo om in te douchen en te slapen.
Mooie oude dorpjes stappen we door en geniet van alle ooievaars wat overal op zitten de broeden. Wij zitten terug in de bergen, of beter, heuvels.
Ondertussen zijn we nu aan het stappen met 4. Twee mensen van Holland hebben de laatste paar dagen met ons meegestapt, Frieda en Albert, wat toch voor een beetje meer animo zorgen. Frieda vertrok in Pamplona en Albert heeft maar twee weken verlof en kwam haar later onderweg tegen .... gelukkig voor mij! Ze had blaren van haar Lowa schoenen en ze vroeg hem haar oude schoenen mee te brengen. Mijn splinternieuwe Meindles (zeker ingestapt) begon een gaatje in de binnenzool te krijgen. Eerst dacht ik dat er een steentje in mijn schoen was, maar het bleek een gaatje te zijn. Het deed zeer aan mijn voet en iedere dag moest ik het gaatje opvullen en dan een plakker erover. Frieda was zo vriendelijk om te zeggen dat ik de Lowa binnenzolen in dat van mij moeten proberen. Het werkte perfect!
De tijd vliegt voorbij! S'morgens komt er vroeg in de ochtend leven in de zaal, bijna altijd moeten wij buiten zijn om 8u en dan beginnen wij te stappen. Meestal is er klein dorpjes onderweg en soms hebben ze ook een "bar", heel goed voor een koffie of thee en een keer gewoon efkes te kunnen zitten. Langs de weg is heel weinig om op te zitten, zelfs geen grote klippen. Gisteren stapte we bjina heel de dag naast een baan met veel autos en vrachtwagens, het was niet zo leuk en er was veel lawaai.
Als ik stappen dan is er zoveel wat ik jullie willen vertellen en als ik hier komt heb ik alles vergeten, het zal zijn voor thuis.
Ook ik kan niet meer aan mijn emails geraken, het kan omdat ik iedere avond van een ander pc inloggen dat yahoo het gesloten had, ik weet niet waarom anders. Indien iemand me nodig heeft, sms me dan, Joey

Astorga 6 april 2013

Weer wat   nieuws   van  de camino:  deze  k eer  een heel moeilijk klavier want  er zijn een paar letters van het klavier  verdwenen of onleesbaar.Ik hoop dat het lukt.Vandaag vertrokken  uit S t  Martin....en  lopen       tot Astorga,waar ik nu zit,de laatste grote stad voor Santiago.Nog 290 km  deze  morgen.De  verkoudheid die   ik heb is er niet op  verbeterd,want deze     nacht  was het zeer vocht ig waar we sliepen  en deze morgen was ik mijn stem bijna volledig kwijt.Dan maar op stap     naar Astorga.Een paar km verder     stappen we   door het dorp Hospital-de-orbigo.Dit is het dorp   waar Frieda uit  Brugge in  September  de albergue               municipal open houd.Er   zijn v olgens  mij  enkele  nieuwe   albergues bijgekomen  en vooral die voor de brug is een zeer mooie ,waar we iets gedromken hebben  en een fruitsapje genomen hebben.Dan over de brug     Het Dorp binnengestapt   en de winkel over de brug   links even bezocht.Buiten het dorp  de  weg rechts genomen   en zo door de berg en naar het kruis met uitzicht op Astorga.Voor het kruis   juist boven op een berg      zat  een zekere  David   winter en Aomer om de pelgrims          biologische producten aan te bieden tegen Donativo prijzen:Een sympatieke   kerel die zo wel aan zijn dagloon zal geraken.De Fotos die we gemaakt hebben zullen het bewijzen.Dan de stijle afdaling naar Astorga was mij te zwaar   en hebben Frieda en  Albert mijn rugzak gedragen   , opgehange         aan Frieda haar          wandelstok( zie fotos)in Astorga    bij het binnenkomen  dezelfde herber genomen  van over         6    jaar.Van de herberg naar  de stad en katedraal  is een mooi wandelingetje,voorbij de plaza       waar  Freddy  en  Irene ook nog  goede herinneringen zullen hebben.Katedraal    gesloten omdat het maandag is.De      dames  besluiten vanavond zelf te koken ,zij   zijn de    pelgrimsmenus  waarschijnlijk beu.O.K: Het was lekker     en nog even kennis gemaakt  aan tafel met  een man uirt Wales    die met een vouwfiets de    camino affietst  ,maar is zeker niet aan zijn proefstuk.Na het eten      is er  per toeval een pc vrij  en gratis,komt Johanna    mij roepen   om  een tekstje te schrijuven.Het is nu bijna   22.00  en tijd voor te slapen.
Wens je nog allemaal    een prettige dag morgen   en wij zullen weer een beetje  dichter bij         ons  einddoelzijn.Hetallerbeste aan iedereen     die dit leest     en en stevige caminoknuffel,

Johanna  en Guy                

Vrijdag 3 Mei 2013 Ledego km +/- 450

Beste bloggers,
jullie willen weer weten hoe het met ons pelgrims gesteld is zeker.Gisteren aangekomen in Corrio de las condes,Daar ik het dorpje nog herkende van vroeger was het het mij niet ñoeilijk het klooster terug te vinden waar ik toen geslapen had.De zuster die ons inschreef zal al niet meer dezelfde geweest zijn.Wij kregen een medailleke met een lieve vrouwke op,waarschijnlijk omdat we de eerste pelgrims waren die zich aan melden.Het stadje leek mij niet oñbekend en had een mooie grote plaats of plaza mayor.s avonds gegeten in een hotel restaurant aan democratische prijsen konden kiezen.Voor mij een parelhoen als hoofdgerecht en ijs als nagerecht.Johanna is na het eten nog naar een kerkdienst geweest ,maar mij sprak dit niet veel aan en ben maar in mijn bed gekropen en heb ze zelfs niet meer horen binnenkomen.Voor de eerste keer naar het toilet geweest om 00.34 en toen kwamen er nog slapers binnen,ik weet niet waar die nog vandaan kwamen.
deze morgen gaan ontbijten in hetzelfde restaurant van gisteren en direct vertrokken richting Leon.
Het weer was prima en eindelijk heel de voormiddag zonneschijn.Onderweg zijn er voor de dames weinig of geen voorzieningen voor wc.De mannen zijn hier weer bevoordeeld.Dixis of toi-toi kennen ze hier nog niet,misschien goed omhier iets beginnen te verhuren op de camino.Zijn dan rond 13.30 in de albergue waar we de nacht zullen doorbrengen aangekomen,een bijna uitegstorven dorpje met nog veel lemen huizen.het is heerlijk in de zon te zitten op een graspleintje  binnen de omheining.
Morgen denken we er sterkaan in Sahagun de trein te nemen tot Leon en daar dan in een Albergue te slapen om dan de stad te verkennen.Irene en Freddy zullen zich nog herinneren dat we daar een bakje aardbeien gekocht hebben en in een parkje ricard gedronken hebben.Als alles meezit zouden we tegen de avond in Leon kunnen zijn ,maar moeten eerst nog een 20 km stappen tot Sahagun,
Vooorlopig ben ik weer uitgeschreven en wens jullie van uit "the way" het allerbeste en laat je weten dat het met ons goed gaat,
                             Johanna en Guy

Hospitaleros

Vandaag slapen we in Carrion de los Condes bij de nonnekes. Vroeger was het een internaat voor meisjes en nu moeten wij niet op stapelbedden kruipen, het zijn gewone enkelbedden, ongeveer 10 op een kamer, de kamers zijn wel ruim genoeg.
Ondertussen kennen wij alles van albergues en hospitaleros, sommigen een stuk primitiever, maar met een hospitalero met zo een goed hart dat het veel leuker en geselliger is, als ergens waar het veel mooier is.
Hospitalero Paco van Castrojeriz score het beste tot nu. Wij kwamen er binnen als versopen katten, hij had meteen een extra kacheltje in de slaapzaal gezet en gezegd waar wij onze natte spullen kon ophangen. De verwarming sloeg pas om 18u aan. Dan had hij ook een rek binnen gezet voor de mensen hun spullen om te drogen.
Gisteren sliepen we in een donker slaapzaal, maar een klein vensterke, goed voor de spaanse zomers zeker en het was er ook koud. Het zonneke schijnde lekker warm en ik waste een deel van mijn spullen, maar heel snel sloeg de weer om en regende het. Gisteravond sliep ik omringd met natte was en vanochtend was het nog so nat als gisteren!
Nu zijn wij toch al een eindje opgeschoten, zoveel dat mijn binnenzolen stuk gaan. Eerst dacht ik dat er een klipje in mijn zool zat, maar mijn zool is stuk en het doet mijn voet zeer. Ook mijn andere voet heb een plek wat zeer doen, als ik maar geen blaar krijgt!
Wij stappen nog altijd in de Meseta, of wat ik het Meseta noemt, ik weet niet echt waar de Meseta is. Het is de stuk tussen Burgos en Leon, wat vooral plat is en van de lange stukken heeft .... met van die paaltjes die de afstand aftellen.
Wij hebben nu al enkele keren ook veel mist gehad bij het vertrekken. Juist buiten Casterjeriz is een serieuse stuk bergop. Juist toen ik boven kwam, kwam de zon door de mist en zag ik voor het eerst een witte regenboog. Zo fijn om dat te zien!
Iedere dag komt er een enorm karavaan in beweging wat zich dan verplaatsen tot ongeveer 20 km verderop. Van 6u s'morgens begint het, het is alleen die allerbeste stappers (30 - 40km) die vroeger begint en dan verschuift die menigte zich en vanaf juist na de middag gaan dat groep weer zitten. Sommigen komt aan, kruip in hun bedden en slaapt, ze staan dan alleen maar op om te eten en s'avonds als de lichten uitgaan om 22u dan slapen ze weer!