Johanna, Albert, Frida en Guy in de avondzon
Guy is dan toch met twee dames toegekomen in Santiago
Wednesday, 22 May 2013
Thursday, 16 May 2013
Ribadiso da Baixo 16 mei 2013
Palas de Rey vertrokken rond 7.3.De eerste keer echt vertrokken met regen ,we hoopten dat het zou stoppen en maar een morgenregen zou zijn.Het geacht was goed maar de werkelijkheid was anders.De hele tocht tot 15.00 is het blijven regenen en tot nu toe om 20.35 is het nog niet opgehouden.de regen valtmet bakken uit de hemel en dit op 40 km van santiago.Nog twee dagen stappen en de camino 2013 behoort tot het verleden.De herberg waar we nu slapen is totaal gerenoveerd.Freddy en Irene hebben toen nog in de oude geslapen en nu is er een restaurant bijgebouwd tussen de vroegere en de huidige.We hebbendaar juist gegeten en weer met saladamixta en kippenvlees.Morgen is de voorlaatste dag ...waar we dan zullen slapen is nu nog geen probleem,maar hopen alleen dat het droog wordt. op de camino is regen wel het minst aangenaam en vooral dat men hier zo moeilijk kan drogen.de schoenen zitten vol krantenpapier in de hoop dat die het vocht deze nacht opnemen zodat we morgen met droge voeten kunnen verrekken.
O f we nog blogs kunnen schrijven uit santiago is niet zeker want daar hebben we nog andere dingen te regelen zoalseen reis zoeken om naar huis te komen en mogelijk naar Finisterra gaan,maar dit keer dan wel met de bus.Vandaag zullen we vroeger dan anders in onze slaapzak kruipen omdat het de enige plek is waar we het warm kunnen hebben.Ik hoor dat het in Belgie niet veel beter is,we kunnen dus mekaar troosten.
nog velegroeten uit het kletsnatte Spanje en tot volgende week in het thuisland met vele verhalen.
johanna en guy
O f we nog blogs kunnen schrijven uit santiago is niet zeker want daar hebben we nog andere dingen te regelen zoalseen reis zoeken om naar huis te komen en mogelijk naar Finisterra gaan,maar dit keer dan wel met de bus.Vandaag zullen we vroeger dan anders in onze slaapzak kruipen omdat het de enige plek is waar we het warm kunnen hebben.Ik hoor dat het in Belgie niet veel beter is,we kunnen dus mekaar troosten.
nog velegroeten uit het kletsnatte Spanje en tot volgende week in het thuisland met vele verhalen.
johanna en guy
Tuesday, 14 May 2013
Tocht van Sarria naar Portamarin(laatste 100 km )
in sarria goed geslapen en om 6.45 liep het wekkertje af,dit was voor veel op ons kamer blijkbaar te vroeg.Hoe meer dat we vorderen hoe langer er geslapen wordt blijkbaar,zou dit iets met de vermoeidheid kunne te maken hebben. Na een heerlijk ontbijt in een bar naast onze slaapplaats vertrokken we dan maar weer met goede moed want het was echt stapweer,niet te warm en niet te koud.eerst ging het langs een snelweg met een mooie brug en daarna volgden wij een heel eind een spoorweg.Een priester stond een eindje verder reclame te maken voor zijn romaans kerkje te komen bekijken,maar geen enkele pelgrim had interesse.ik denk dat we al kerken genoeg gezien hebben en de kathedraal in santiago staat ook nog op ons te wachten.De boek van Frieda gaf een gemakkelijke wandeling ,maar er zaten tocht enkele serieuze kuitenbijters bij.Na wat liefelijke dorpjes komen we dan tegen 14.30 in Portamarin aan.Een dorp dat vroeger in het stuwmeer moet gelegen hebben en nu gedeeltelijk hoger terug opgebouwd werd.Aan de stenen op de kerk kan je nog de nummers terugvinden om de kerk terug in zijn oorspronkelijke staat terug op te bouwen.Allemaal witte huizen met winkeltjes en supermercados.s avonds lekker gegeten in een restaurante tegenover de kerk,zoals gewoonlijk de menu pelegrino met een fles vinotinto.het is nu 21.20 en moeten op tijd naar bed.t Is een mooie albergue ,maar wel met 100 slaapplaatsen gescheiden door 2 gordijnen die natuurlijk niet alle lawaai zullen tegenhouden.
er resten ons nog een goede 90 km en denken zaterdag in Santiago toe te komen.Morgen de tocht naar Palas de Rey een goede 20 km ,zo komt compostela dicht bij.We hopen dat het weer niet te erg veranderd,maar van sommigen horen we vertellen dat het kan regenen morgen. Afwachten dus......Hier in de herberg kunnen we het ontbijt nemen en dit is dan ook weer een voordeel.Ik kan bijna niet geloven dat we morgen woesdag al een maand aan het stappen zijn.wat vliegt de tijd op de camino,het lijkt nog maar een week voor ons.Mijn rugzak doe ik nog iedere dag met een taxi (caminofaciel ) naar de volgende slaapplaats en dit voelt voor mijn rug een stuk comfortabeler.
Dit is weer alles voor vandaag,voor ons is het slaaptijd en wens jullie no allemaal het beste en tot de volgende van uit een plaats nog dichter bij compostela.
Groetjes en een dikke knuffel, Johanna en Guy
er resten ons nog een goede 90 km en denken zaterdag in Santiago toe te komen.Morgen de tocht naar Palas de Rey een goede 20 km ,zo komt compostela dicht bij.We hopen dat het weer niet te erg veranderd,maar van sommigen horen we vertellen dat het kan regenen morgen. Afwachten dus......Hier in de herberg kunnen we het ontbijt nemen en dit is dan ook weer een voordeel.Ik kan bijna niet geloven dat we morgen woesdag al een maand aan het stappen zijn.wat vliegt de tijd op de camino,het lijkt nog maar een week voor ons.Mijn rugzak doe ik nog iedere dag met een taxi (caminofaciel ) naar de volgende slaapplaats en dit voelt voor mijn rug een stuk comfortabeler.
Dit is weer alles voor vandaag,voor ons is het slaaptijd en wens jullie no allemaal het beste en tot de volgende van uit een plaats nog dichter bij compostela.
Groetjes en een dikke knuffel, Johanna en Guy
Monday, 13 May 2013
Sarria 13 mei 2013
Sarria! Eindelijk Sarria! Het is voor mij de plaats wat de laatste 100 km aanduid. Eigenlijk is het 115 of 108 of afhangend van welke boek je gebruikt, van Santiago, maar deze plaats duid de laatse dagen aan. Wij hebben ongelooflijk goed weer gehad, wel koud maar dikwijls zon. Vanochtend startte wij weer in de mist en dan in de namiddag was het enorm warm.
Eerst volgden wij de binnenwegskes wat prachtige beelden gaf.
Sinds gisteren (letter e moet ik extra hard op duwen) voelde ik me ziek, ik dacht ik kreeg griep. Ik had alleen Ibuprofen en had een genomen en ik heb heel goed geslapen. Vandaag kon ik toch wel vitamines, aspirine en keeltabletten kopen in Samos. Een apthokeres sprak engels. Vanavond kan ik me goed dokter als ik ga slapen.
Van Samos hebben wij dan gewoon langs de autobaan gestapt wat echt niet een mooie weg is, maar de doel diende.
Onze albergue is een prachtige oude huis, met een tuin om te stelen en wij hebben veel van de zon en warmte kunnen genieten.
Natuurlijk zijn onze gedachte bij Albert wat dit alles moeten missen en alleen in een kamer kunnen slapen. Niet zoals in O Cebreiro met bijna 70 ander mensen en GEEN venster open, in Triacastela waren er maar 16 mensen op de kamer en Frieda sliep bij de venster en liet niemand het dicht doen.
Eerst volgden wij de binnenwegskes wat prachtige beelden gaf.
Sinds gisteren (letter e moet ik extra hard op duwen) voelde ik me ziek, ik dacht ik kreeg griep. Ik had alleen Ibuprofen en had een genomen en ik heb heel goed geslapen. Vandaag kon ik toch wel vitamines, aspirine en keeltabletten kopen in Samos. Een apthokeres sprak engels. Vanavond kan ik me goed dokter als ik ga slapen.
Van Samos hebben wij dan gewoon langs de autobaan gestapt wat echt niet een mooie weg is, maar de doel diende.
Onze albergue is een prachtige oude huis, met een tuin om te stelen en wij hebben veel van de zon en warmte kunnen genieten.
Natuurlijk zijn onze gedachte bij Albert wat dit alles moeten missen en alleen in een kamer kunnen slapen. Niet zoals in O Cebreiro met bijna 70 ander mensen en GEEN venster open, in Triacastela waren er maar 16 mensen op de kamer en Frieda sliep bij de venster en liet niemand het dicht doen.
Sunday, 12 May 2013
O Cebreiro 11 mei 2013
Volgens het boekje is de weg naar O Cebreiro een heel stevige klim en wij kozen voor de gemakkelijke uitweg. Onze rugzakken opsturen met de shuttle dienst wat de rugzakken van albergue naar albergue vervoer. Het is maar een tocht van 15 km.
De steile berg was eigenlijk dan zeer gemakkelijk. Wij zijn ondertussen ook getraind geraakt.
In een van de klein gehuchtjes waar wij doorkwamen hoorde ik mijn eerste galischies volksmuziek, gewoon super! Jaren ben ik al fan van deze soort muziek.
Juist voor wij O Cebreiro bereikte is de grens met Galicia en wij lieten nogeens een provincie achter ons. Wij stappen door bergen die paars zien van die heide die daarop groeien en op vele plaatsen is het afgewisseld met gele brem.
O Cebreiro is een prachtig dorpje dat eigenlijk alleen bestaan vanwege de pelgrims die daardoor wandelde. Er zijn een kleine tienda shop, verschillende restaurants, hotels en albergues en een kerk en dat is al. Gebouwd op een bergkam was er een vreeslijk koude wind gisteren, maar als je een plekje in de zon kon vinden was het subliem. Dwarsdoor heel het dorpje klonk de muziek van Carlos Nuñes vanuit de souveniers winkeltjes waar Frieda en ik een keer onze "zware" tocht kon vergeten.
In onze dormitoria sliepen we met ongeveer iets in de 60 pelgrims, alle vensters waren dicht, dus was het zeer warm.
Vanochtend was er een dichte mist, maar wij waren niet lang onderweg of wij stapten boven de mist. Tussen de bergen lagen in de dalen een mist wat de vallei verstopte.
Vandaag hadden wij eigenlijk een moeilijker stukje bergop als gisteren, maar ervaren als wij nu zijn, ligt ook dat achter ons.Vanavond slapen wij in Triasacatela. De tijd was gewoon voorbij gevlogen!
Frieda en ik heb onze stapdagen uitgewerkt en als alles goed gaan zijn wij volgende zaterdag in Santiago. Zondag kunnen wij dan de mis bijwonen, maandag naar Finistera en dinsdag naar huis. Hoe weten wij nog niet, misschien is daar ergens een goede ziel die dat voor ons kan uitzoeken? Die spaanse computers blijft een beetje moeilijk om te begrijpen
groetjes
Guy, Joey en Frieda
De steile berg was eigenlijk dan zeer gemakkelijk. Wij zijn ondertussen ook getraind geraakt.
In een van de klein gehuchtjes waar wij doorkwamen hoorde ik mijn eerste galischies volksmuziek, gewoon super! Jaren ben ik al fan van deze soort muziek.
Juist voor wij O Cebreiro bereikte is de grens met Galicia en wij lieten nogeens een provincie achter ons. Wij stappen door bergen die paars zien van die heide die daarop groeien en op vele plaatsen is het afgewisseld met gele brem.
O Cebreiro is een prachtig dorpje dat eigenlijk alleen bestaan vanwege de pelgrims die daardoor wandelde. Er zijn een kleine tienda shop, verschillende restaurants, hotels en albergues en een kerk en dat is al. Gebouwd op een bergkam was er een vreeslijk koude wind gisteren, maar als je een plekje in de zon kon vinden was het subliem. Dwarsdoor heel het dorpje klonk de muziek van Carlos Nuñes vanuit de souveniers winkeltjes waar Frieda en ik een keer onze "zware" tocht kon vergeten.
In onze dormitoria sliepen we met ongeveer iets in de 60 pelgrims, alle vensters waren dicht, dus was het zeer warm.
Vanochtend was er een dichte mist, maar wij waren niet lang onderweg of wij stapten boven de mist. Tussen de bergen lagen in de dalen een mist wat de vallei verstopte.
Vandaag hadden wij eigenlijk een moeilijker stukje bergop als gisteren, maar ervaren als wij nu zijn, ligt ook dat achter ons.Vanavond slapen wij in Triasacatela. De tijd was gewoon voorbij gevlogen!
Frieda en ik heb onze stapdagen uitgewerkt en als alles goed gaan zijn wij volgende zaterdag in Santiago. Zondag kunnen wij dan de mis bijwonen, maandag naar Finistera en dinsdag naar huis. Hoe weten wij nog niet, misschien is daar ergens een goede ziel die dat voor ons kan uitzoeken? Die spaanse computers blijft een beetje moeilijk om te begrijpen
groetjes
Guy, Joey en Frieda
Friday, 10 May 2013
10 mei 2013 Albert
Wij zijn er weer met wat nieuws van de camino.
Vorige nacht in een herberg geslapen dat de naam van het dorp droeg.nl in CACABELOS Een Spaanse hospitalera die geen woord engels verstond en dan maar met handen en voeten uitleggen wat we eigenlijk wilden.Ze vroeg voor het avondeten te reserveren en konden dan met een shuttelbusje naar een ander dorp rijden waar we dan een pelgrimsmenu konden krijgen aan een peregrinoprijs dwz 10 euros.
Na het eten reden we dan terug naar de herberg waar we moesten slapen.aangezien het nog te vroeg was om te slapen zijn we dan nog van de late zon gaan genieten op een bank tegen de straatkant onder een kerktoren met natuurlijk het ooievaarsgeluid,want iedere kerktoren zit hier vol ooievaars.dan maar in de slaapzak gekropen ditmaal een prachtige herberg met twee bedden per kamertje.s nachts naar de wc gaan was een groot avontuur.wel een 100 m gaan voor je de wcs tegen kwam.Met die hoofdlamp van miij lukte dit nog aardig.De nachtelijke stilte was voor mij nieuw,ik dacht niet dat er s nachts zoveel vogels te horen waren.De nachtegaal was vrij actief en de ooievaars bleven ook maar klepperen.
De ochtend diende zich vrij goed aan en beloofde een prachtige dag te worden.Wij zijn nu in de wijnstreek van EL Briezo. Via Via....... stapten we naar de rio de valcarce,Hier slapen we vannacht in een Hostal bij gebrek aan een albergue,Mijn rugzak was hier niet aangekomen,maar ondertussen is alles in orde en heb ik hem terug.Albert Visser onze stap collega uit nederland vertrekt vandaag terug naar huis en moet hier seffens de bus hebben naar Ponferada waar hij dan naar Bilbao rijdt om het vliegtuig te nemen naar huis.
Zijn vrouw Frieda stapt met ons verder naar Santiago.Van hier is Santiago nog 190 km en het begint dus af te korten.
Morgen zouden we in O Cebrero zitten en dan zien we wel hoe het verder loopt:Er worden nog enkele dagen zonnig weer voorspeld en moeten wij niet hebben.
Aan iedereen die dit leest een goede avond en groeten van op de camino het is hier nu een zonnige avond en hoop bij jullie hetzelfde.
De Pelgrims Johanna en Guy
Vorige nacht in een herberg geslapen dat de naam van het dorp droeg.nl in CACABELOS Een Spaanse hospitalera die geen woord engels verstond en dan maar met handen en voeten uitleggen wat we eigenlijk wilden.Ze vroeg voor het avondeten te reserveren en konden dan met een shuttelbusje naar een ander dorp rijden waar we dan een pelgrimsmenu konden krijgen aan een peregrinoprijs dwz 10 euros.
Na het eten reden we dan terug naar de herberg waar we moesten slapen.aangezien het nog te vroeg was om te slapen zijn we dan nog van de late zon gaan genieten op een bank tegen de straatkant onder een kerktoren met natuurlijk het ooievaarsgeluid,want iedere kerktoren zit hier vol ooievaars.dan maar in de slaapzak gekropen ditmaal een prachtige herberg met twee bedden per kamertje.s nachts naar de wc gaan was een groot avontuur.wel een 100 m gaan voor je de wcs tegen kwam.Met die hoofdlamp van miij lukte dit nog aardig.De nachtelijke stilte was voor mij nieuw,ik dacht niet dat er s nachts zoveel vogels te horen waren.De nachtegaal was vrij actief en de ooievaars bleven ook maar klepperen.
De ochtend diende zich vrij goed aan en beloofde een prachtige dag te worden.Wij zijn nu in de wijnstreek van EL Briezo. Via Via....... stapten we naar de rio de valcarce,Hier slapen we vannacht in een Hostal bij gebrek aan een albergue,Mijn rugzak was hier niet aangekomen,maar ondertussen is alles in orde en heb ik hem terug.Albert Visser onze stap collega uit nederland vertrekt vandaag terug naar huis en moet hier seffens de bus hebben naar Ponferada waar hij dan naar Bilbao rijdt om het vliegtuig te nemen naar huis.
Zijn vrouw Frieda stapt met ons verder naar Santiago.Van hier is Santiago nog 190 km en het begint dus af te korten.
Morgen zouden we in O Cebrero zitten en dan zien we wel hoe het verder loopt:Er worden nog enkele dagen zonnig weer voorspeld en moeten wij niet hebben.
Aan iedereen die dit leest een goede avond en groeten van op de camino het is hier nu een zonnige avond en hoop bij jullie hetzelfde.
De Pelgrims Johanna en Guy
Tuesday, 7 May 2013
Rabanal del Camino 7 mei 2013
Vanavond slapen wij in Rabanal del Camino bij een heel pittige Señora del Pilar. Tegen de middag was het heel zacht begonnen regenen, wel heel zacht, want iedere keer als we onze regenjassen aanhad, stopte het en moesten wij het weer uitdoen, want het is ondertussen ook warmer geworden. Nog nooit had ik het zo koud als hier in Spanje, buiten is het meestal lekker warm in de zon en dan is de huizen gebouwd op de warmte en om koel binnen te zijn, voor ons een frigo om in te douchen en te slapen.
Mooie oude dorpjes stappen we door en geniet van alle ooievaars wat overal op zitten de broeden. Wij zitten terug in de bergen, of beter, heuvels.
Ondertussen zijn we nu aan het stappen met 4. Twee mensen van Holland hebben de laatste paar dagen met ons meegestapt, Frieda en Albert, wat toch voor een beetje meer animo zorgen. Frieda vertrok in Pamplona en Albert heeft maar twee weken verlof en kwam haar later onderweg tegen .... gelukkig voor mij! Ze had blaren van haar Lowa schoenen en ze vroeg hem haar oude schoenen mee te brengen. Mijn splinternieuwe Meindles (zeker ingestapt) begon een gaatje in de binnenzool te krijgen. Eerst dacht ik dat er een steentje in mijn schoen was, maar het bleek een gaatje te zijn. Het deed zeer aan mijn voet en iedere dag moest ik het gaatje opvullen en dan een plakker erover. Frieda was zo vriendelijk om te zeggen dat ik de Lowa binnenzolen in dat van mij moeten proberen. Het werkte perfect!
De tijd vliegt voorbij! S'morgens komt er vroeg in de ochtend leven in de zaal, bijna altijd moeten wij buiten zijn om 8u en dan beginnen wij te stappen. Meestal is er klein dorpjes onderweg en soms hebben ze ook een "bar", heel goed voor een koffie of thee en een keer gewoon efkes te kunnen zitten. Langs de weg is heel weinig om op te zitten, zelfs geen grote klippen. Gisteren stapte we bjina heel de dag naast een baan met veel autos en vrachtwagens, het was niet zo leuk en er was veel lawaai.
Als ik stappen dan is er zoveel wat ik jullie willen vertellen en als ik hier komt heb ik alles vergeten, het zal zijn voor thuis.
Ook ik kan niet meer aan mijn emails geraken, het kan omdat ik iedere avond van een ander pc inloggen dat yahoo het gesloten had, ik weet niet waarom anders. Indien iemand me nodig heeft, sms me dan, Joey
Mooie oude dorpjes stappen we door en geniet van alle ooievaars wat overal op zitten de broeden. Wij zitten terug in de bergen, of beter, heuvels.
Ondertussen zijn we nu aan het stappen met 4. Twee mensen van Holland hebben de laatste paar dagen met ons meegestapt, Frieda en Albert, wat toch voor een beetje meer animo zorgen. Frieda vertrok in Pamplona en Albert heeft maar twee weken verlof en kwam haar later onderweg tegen .... gelukkig voor mij! Ze had blaren van haar Lowa schoenen en ze vroeg hem haar oude schoenen mee te brengen. Mijn splinternieuwe Meindles (zeker ingestapt) begon een gaatje in de binnenzool te krijgen. Eerst dacht ik dat er een steentje in mijn schoen was, maar het bleek een gaatje te zijn. Het deed zeer aan mijn voet en iedere dag moest ik het gaatje opvullen en dan een plakker erover. Frieda was zo vriendelijk om te zeggen dat ik de Lowa binnenzolen in dat van mij moeten proberen. Het werkte perfect!
De tijd vliegt voorbij! S'morgens komt er vroeg in de ochtend leven in de zaal, bijna altijd moeten wij buiten zijn om 8u en dan beginnen wij te stappen. Meestal is er klein dorpjes onderweg en soms hebben ze ook een "bar", heel goed voor een koffie of thee en een keer gewoon efkes te kunnen zitten. Langs de weg is heel weinig om op te zitten, zelfs geen grote klippen. Gisteren stapte we bjina heel de dag naast een baan met veel autos en vrachtwagens, het was niet zo leuk en er was veel lawaai.
Als ik stappen dan is er zoveel wat ik jullie willen vertellen en als ik hier komt heb ik alles vergeten, het zal zijn voor thuis.
Ook ik kan niet meer aan mijn emails geraken, het kan omdat ik iedere avond van een ander pc inloggen dat yahoo het gesloten had, ik weet niet waarom anders. Indien iemand me nodig heeft, sms me dan, Joey
Monday, 6 May 2013
Astorga 6 april 2013
Weer wat nieuws van de camino: deze k eer een heel moeilijk klavier want er zijn een paar letters van het klavier verdwenen of onleesbaar.Ik hoop dat het lukt.Vandaag vertrokken uit S t Martin....en lopen tot Astorga,waar ik nu zit,de laatste grote stad voor Santiago.Nog 290 km deze morgen.De verkoudheid die ik heb is er niet op verbeterd,want deze nacht was het zeer vocht ig waar we sliepen en deze morgen was ik mijn stem bijna volledig kwijt.Dan maar op stap naar Astorga.Een paar km verder stappen we door het dorp Hospital-de-orbigo.Dit is het dorp waar Frieda uit Brugge in September de albergue municipal open houd.Er zijn v olgens mij enkele nieuwe albergues bijgekomen en vooral die voor de brug is een zeer mooie ,waar we iets gedromken hebben en een fruitsapje genomen hebben.Dan over de brug Het Dorp binnengestapt en de winkel over de brug links even bezocht.Buiten het dorp de weg rechts genomen en zo door de berg en naar het kruis met uitzicht op Astorga.Voor het kruis juist boven op een berg zat een zekere David winter en Aomer om de pelgrims biologische producten aan te bieden tegen Donativo prijzen:Een sympatieke kerel die zo wel aan zijn dagloon zal geraken.De Fotos die we gemaakt hebben zullen het bewijzen.Dan de stijle afdaling naar Astorga was mij te zwaar en hebben Frieda en Albert mijn rugzak gedragen , opgehange aan Frieda haar wandelstok( zie fotos)in Astorga bij het binnenkomen dezelfde herber genomen van over 6 jaar.Van de herberg naar de stad en katedraal is een mooi wandelingetje,voorbij de plaza waar Freddy en Irene ook nog goede herinneringen zullen hebben.Katedraal gesloten omdat het maandag is.De dames besluiten vanavond zelf te koken ,zij zijn de pelgrimsmenus waarschijnlijk beu.O.K: Het was lekker en nog even kennis gemaakt aan tafel met een man uirt Wales die met een vouwfiets de camino affietst ,maar is zeker niet aan zijn proefstuk.Na het eten is er per toeval een pc vrij en gratis,komt Johanna mij roepen om een tekstje te schrijuven.Het is nu bijna 22.00 en tijd voor te slapen.
Wens je nog allemaal een prettige dag morgen en wij zullen weer een beetje dichter bij ons einddoelzijn.Hetallerbeste aan iedereen die dit leest en en stevige caminoknuffel,
Johanna en Guy
Wens je nog allemaal een prettige dag morgen en wij zullen weer een beetje dichter bij ons einddoelzijn.Hetallerbeste aan iedereen die dit leest en en stevige caminoknuffel,
Johanna en Guy
Friday, 3 May 2013
Vrijdag 3 Mei 2013 Ledego km +/- 450
Beste bloggers,
jullie willen weer weten hoe het met ons pelgrims gesteld is zeker.Gisteren aangekomen in Corrio de las condes,Daar ik het dorpje nog herkende van vroeger was het het mij niet ñoeilijk het klooster terug te vinden waar ik toen geslapen had.De zuster die ons inschreef zal al niet meer dezelfde geweest zijn.Wij kregen een medailleke met een lieve vrouwke op,waarschijnlijk omdat we de eerste pelgrims waren die zich aan melden.Het stadje leek mij niet oñbekend en had een mooie grote plaats of plaza mayor.s avonds gegeten in een hotel restaurant aan democratische prijsen konden kiezen.Voor mij een parelhoen als hoofdgerecht en ijs als nagerecht.Johanna is na het eten nog naar een kerkdienst geweest ,maar mij sprak dit niet veel aan en ben maar in mijn bed gekropen en heb ze zelfs niet meer horen binnenkomen.Voor de eerste keer naar het toilet geweest om 00.34 en toen kwamen er nog slapers binnen,ik weet niet waar die nog vandaan kwamen.
deze morgen gaan ontbijten in hetzelfde restaurant van gisteren en direct vertrokken richting Leon.
Het weer was prima en eindelijk heel de voormiddag zonneschijn.Onderweg zijn er voor de dames weinig of geen voorzieningen voor wc.De mannen zijn hier weer bevoordeeld.Dixis of toi-toi kennen ze hier nog niet,misschien goed omhier iets beginnen te verhuren op de camino.Zijn dan rond 13.30 in de albergue waar we de nacht zullen doorbrengen aangekomen,een bijna uitegstorven dorpje met nog veel lemen huizen.het is heerlijk in de zon te zitten op een graspleintje binnen de omheining.
Morgen denken we er sterkaan in Sahagun de trein te nemen tot Leon en daar dan in een Albergue te slapen om dan de stad te verkennen.Irene en Freddy zullen zich nog herinneren dat we daar een bakje aardbeien gekocht hebben en in een parkje ricard gedronken hebben.Als alles meezit zouden we tegen de avond in Leon kunnen zijn ,maar moeten eerst nog een 20 km stappen tot Sahagun,
Vooorlopig ben ik weer uitgeschreven en wens jullie van uit "the way" het allerbeste en laat je weten dat het met ons goed gaat,
Johanna en Guy
jullie willen weer weten hoe het met ons pelgrims gesteld is zeker.Gisteren aangekomen in Corrio de las condes,Daar ik het dorpje nog herkende van vroeger was het het mij niet ñoeilijk het klooster terug te vinden waar ik toen geslapen had.De zuster die ons inschreef zal al niet meer dezelfde geweest zijn.Wij kregen een medailleke met een lieve vrouwke op,waarschijnlijk omdat we de eerste pelgrims waren die zich aan melden.Het stadje leek mij niet oñbekend en had een mooie grote plaats of plaza mayor.s avonds gegeten in een hotel restaurant aan democratische prijsen konden kiezen.Voor mij een parelhoen als hoofdgerecht en ijs als nagerecht.Johanna is na het eten nog naar een kerkdienst geweest ,maar mij sprak dit niet veel aan en ben maar in mijn bed gekropen en heb ze zelfs niet meer horen binnenkomen.Voor de eerste keer naar het toilet geweest om 00.34 en toen kwamen er nog slapers binnen,ik weet niet waar die nog vandaan kwamen.
deze morgen gaan ontbijten in hetzelfde restaurant van gisteren en direct vertrokken richting Leon.
Het weer was prima en eindelijk heel de voormiddag zonneschijn.Onderweg zijn er voor de dames weinig of geen voorzieningen voor wc.De mannen zijn hier weer bevoordeeld.Dixis of toi-toi kennen ze hier nog niet,misschien goed omhier iets beginnen te verhuren op de camino.Zijn dan rond 13.30 in de albergue waar we de nacht zullen doorbrengen aangekomen,een bijna uitegstorven dorpje met nog veel lemen huizen.het is heerlijk in de zon te zitten op een graspleintje binnen de omheining.
Morgen denken we er sterkaan in Sahagun de trein te nemen tot Leon en daar dan in een Albergue te slapen om dan de stad te verkennen.Irene en Freddy zullen zich nog herinneren dat we daar een bakje aardbeien gekocht hebben en in een parkje ricard gedronken hebben.Als alles meezit zouden we tegen de avond in Leon kunnen zijn ,maar moeten eerst nog een 20 km stappen tot Sahagun,
Vooorlopig ben ik weer uitgeschreven en wens jullie van uit "the way" het allerbeste en laat je weten dat het met ons goed gaat,
Johanna en Guy
Thursday, 2 May 2013
Hospitaleros
Vandaag slapen we in Carrion de los Condes bij de nonnekes. Vroeger was het een internaat voor meisjes en nu moeten wij niet op stapelbedden kruipen, het zijn gewone enkelbedden, ongeveer 10 op een kamer, de kamers zijn wel ruim genoeg.
Ondertussen kennen wij alles van albergues en hospitaleros, sommigen een stuk primitiever, maar met een hospitalero met zo een goed hart dat het veel leuker en geselliger is, als ergens waar het veel mooier is.
Hospitalero Paco van Castrojeriz score het beste tot nu. Wij kwamen er binnen als versopen katten, hij had meteen een extra kacheltje in de slaapzaal gezet en gezegd waar wij onze natte spullen kon ophangen. De verwarming sloeg pas om 18u aan. Dan had hij ook een rek binnen gezet voor de mensen hun spullen om te drogen.
Gisteren sliepen we in een donker slaapzaal, maar een klein vensterke, goed voor de spaanse zomers zeker en het was er ook koud. Het zonneke schijnde lekker warm en ik waste een deel van mijn spullen, maar heel snel sloeg de weer om en regende het. Gisteravond sliep ik omringd met natte was en vanochtend was het nog so nat als gisteren!
Nu zijn wij toch al een eindje opgeschoten, zoveel dat mijn binnenzolen stuk gaan. Eerst dacht ik dat er een klipje in mijn zool zat, maar mijn zool is stuk en het doet mijn voet zeer. Ook mijn andere voet heb een plek wat zeer doen, als ik maar geen blaar krijgt!
Wij stappen nog altijd in de Meseta, of wat ik het Meseta noemt, ik weet niet echt waar de Meseta is. Het is de stuk tussen Burgos en Leon, wat vooral plat is en van de lange stukken heeft .... met van die paaltjes die de afstand aftellen.
Wij hebben nu al enkele keren ook veel mist gehad bij het vertrekken. Juist buiten Casterjeriz is een serieuse stuk bergop. Juist toen ik boven kwam, kwam de zon door de mist en zag ik voor het eerst een witte regenboog. Zo fijn om dat te zien!
Iedere dag komt er een enorm karavaan in beweging wat zich dan verplaatsen tot ongeveer 20 km verderop. Van 6u s'morgens begint het, het is alleen die allerbeste stappers (30 - 40km) die vroeger begint en dan verschuift die menigte zich en vanaf juist na de middag gaan dat groep weer zitten. Sommigen komt aan, kruip in hun bedden en slaapt, ze staan dan alleen maar op om te eten en s'avonds als de lichten uitgaan om 22u dan slapen ze weer!
Ondertussen kennen wij alles van albergues en hospitaleros, sommigen een stuk primitiever, maar met een hospitalero met zo een goed hart dat het veel leuker en geselliger is, als ergens waar het veel mooier is.
Hospitalero Paco van Castrojeriz score het beste tot nu. Wij kwamen er binnen als versopen katten, hij had meteen een extra kacheltje in de slaapzaal gezet en gezegd waar wij onze natte spullen kon ophangen. De verwarming sloeg pas om 18u aan. Dan had hij ook een rek binnen gezet voor de mensen hun spullen om te drogen.
Gisteren sliepen we in een donker slaapzaal, maar een klein vensterke, goed voor de spaanse zomers zeker en het was er ook koud. Het zonneke schijnde lekker warm en ik waste een deel van mijn spullen, maar heel snel sloeg de weer om en regende het. Gisteravond sliep ik omringd met natte was en vanochtend was het nog so nat als gisteren!
Nu zijn wij toch al een eindje opgeschoten, zoveel dat mijn binnenzolen stuk gaan. Eerst dacht ik dat er een klipje in mijn zool zat, maar mijn zool is stuk en het doet mijn voet zeer. Ook mijn andere voet heb een plek wat zeer doen, als ik maar geen blaar krijgt!
Wij stappen nog altijd in de Meseta, of wat ik het Meseta noemt, ik weet niet echt waar de Meseta is. Het is de stuk tussen Burgos en Leon, wat vooral plat is en van de lange stukken heeft .... met van die paaltjes die de afstand aftellen.
Wij hebben nu al enkele keren ook veel mist gehad bij het vertrekken. Juist buiten Casterjeriz is een serieuse stuk bergop. Juist toen ik boven kwam, kwam de zon door de mist en zag ik voor het eerst een witte regenboog. Zo fijn om dat te zien!
Iedere dag komt er een enorm karavaan in beweging wat zich dan verplaatsen tot ongeveer 20 km verderop. Van 6u s'morgens begint het, het is alleen die allerbeste stappers (30 - 40km) die vroeger begint en dan verschuift die menigte zich en vanaf juist na de middag gaan dat groep weer zitten. Sommigen komt aan, kruip in hun bedden en slaapt, ze staan dan alleen maar op om te eten en s'avonds als de lichten uitgaan om 22u dan slapen ze weer!
Tuesday, 30 April 2013
Tweede stapdag van de Meseta
Stappen gaan nu erg goed voor mij, ik word ook moe na 20 km, maar vooral de gedacht dat wij al bijna aan de helft zitten is leuk om aan te denken.
Wij zijn door Navarra gestapt, door de Rioja en zitten nu in de provincie Burgos. Geweldig he!
De tweede etappe van de Meseta zitten in de sjakoche! Hopelijk regen het morgen niet zo dan kan ik een beetje meer van de landschap zien en kijk ik niet heel de tijd tegen de bovenste stuk van mijn regenkap. Het is echt mooi, heel veel groene velden en nog steeds de zingende grauwe gors onderweg. Die zit maar aldoor op een takje dicht bij de weg. Nu zien wij geen bloemetjes meer langs de weg en de zoete geur van de koolzaad is ook weg, alleen de lange weg naar Compostela ligt voor ons en onze stapgenoten.
De herbergen zijn erg leuk en gesellig in deze slecht weer.
Wij zijn door Navarra gestapt, door de Rioja en zitten nu in de provincie Burgos. Geweldig he!
De tweede etappe van de Meseta zitten in de sjakoche! Hopelijk regen het morgen niet zo dan kan ik een beetje meer van de landschap zien en kijk ik niet heel de tijd tegen de bovenste stuk van mijn regenkap. Het is echt mooi, heel veel groene velden en nog steeds de zingende grauwe gors onderweg. Die zit maar aldoor op een takje dicht bij de weg. Nu zien wij geen bloemetjes meer langs de weg en de zoete geur van de koolzaad is ook weg, alleen de lange weg naar Compostela ligt voor ons en onze stapgenoten.
De herbergen zijn erg leuk en gesellig in deze slecht weer.
Burgos tot Castrojeriz 30 april 2013
Eindelijk eens vroeger dan anders gestart.Kwamen buiten de Albergue en stelden vast dat het regende.We deden de regencape over de rugzak en startenmaar richting Hontanas.Het bleef regenen en de weg naar hontanas was een aardeweg die ze geprobeerd hadden te verbeteren,maar in plaats van beter te worden was hij volgens mij slechter geworden en vooral omdat het bleef regenen.De kleigrond plakte aan onze schoenen zodat onze voeten een paar kilos zwaarder geworden waren.de regen lieplangs de cape via onze broek tot in onze schoenen.Blij dat Hontanas opdook uit het dal zodat we eindelijk ons ontbijt konden nuttigen.Ik kende dat dorpje uit betere tijden ,toen ik met drie Fransen en een een Duitser op een zonnige avond een fles ricard zat te drinken omdat een van de mannen verjaarde die dag.Daarna stapten we verder naar de plaats waar we nu verblijven en hier zullen blijven slapen nl.Castrojeriz in de Albergue ESTEBAN.Er slaapt ook een vrouw met twee kinderen, onderweg zagen we een gezinneke met twee kindjes die verttrokken zijn uit Burgos met Kinderwagen zoals ze achter fietsen hangen.Ze beweren ook naar Santiago te stappen.Ze zullen vanavond wel voor de nodige ambiance op de slaapzaal brengen.Op de middag ben ik alleen een broodjehesp gaan eten in een bar en heb daar met hilde een telefoontje gedaan en ook met zus lieve in Hasselt.Raar dat het in Belgie beter weer was dan hier in het meer zuidelijke gedeelte van Europa,Nu is ondertussen de regen gestopt ,maar is nog steeds koud ongeveer 4 graden.De reis zit er ongeveer voor de helft op en zijn ook al 14 dagen van huis.Na enkele moeilijke dagen met mijn rug gaat het nu veel beter en heb ik al twee dagen mij rugzak zelf gedragen,vandaag zonder water,maar morgen probeer ik water mee te nemen,hetgeen mijn rugzak wel een paar kilos zwaarder zal maken.
Ik mis ook een pijp van mijn afritsbroek en moet die ergens laten liggen hebben,zal geen zicht zijn met een korte en een lange broekspijp de volgende dagen.
In Leon zal ik dan maar een andere broek kopen zodat ik weer fatsoenlijk naar huis zal kunnen komen,maar denk ik nu nog niet aan.Er staan ons nog veel kilometers te wachten.
Het enige wat we hopen ,dat het een beetje warmer wordt en droger.Onze schoenen hebben we vol krantenpapier gestopt en heb dat al vervangen en hoop dat de nacht de schoenen droog maakt ,want met proper sokken in natte schoenen is ook geen pretje.Daarjuist is de pc uitgevallen en is Johanna mij komen depaneren,want als ik vergeet te saven is de tekst weg.misschien stond er al wat meer tekst,maar je zal er nietveel aan missen.De teller van de pc moet je dus ook constant in de gaten houden,want de minuten tellen snel af en plots is het gedaan.
Ik denk dat het voor vandaag genoeg is en zal maar stoppen met veel groeten aan iederenn die de blog leest en hoop dat jullie beter weer hebben,maar een troost,We stellen het heel goed en dit is het belangrijkste op de camino.Achter mij zijn ze de weerberichten voor de komende dagen uit de krant aan het lezen en ik hoor dat het gaat beteren,want slechter kan bijna niet meer.
Groetjes aan iedereen en tot volgende blog van ergens op de camino.
Johanna en Guy
Sunday, 28 April 2013
Burgos 28 april 2013
4 graden buiten en tamelijk veel wind.We hebben gisteren besloten om vandaag de bus te nemen om die 40 km te overbruggen,daar in de meeste reisgidsen staat dat het traject voor Burgos alleen veel industrie is en dus niet veel te zien,maar dit komt ons goed uit want we waren met meer dan 12 personen di van dit gedacht waren..Om 12.00 hadden we dan een bus naar Burgos .De teperatuur steeg niet boven 4 graden en bij het binnenkomen van de stad viel er zelfs sneeuw. ik heb niet rap kou ,maar nu vond ik het ook zeer koud,iedereen hier op straat had het maar over frio,frio ..... vorige keer als ik hier was moesten we in de schaduw zitten omdat het te warm was.
Ik heb vandaag weer de rugzak geprobeerd en voor in de bus te zitten ging het al goed,hi,hi.Morgen test ik hem om te stappen ,de rugpijn bij het niezen en hoesten gaat ook beter .Johanna en ik zijn zojuist de katedraal gaan bezoeken,enig mooi en waarschijnlijk een van de mooiste ter wereld.De stad zullen we niet verder bezoeken,omdat het te koud is en in de herberg is het warm en ligt maar op een paar honderd meter van de katedraal,dus hel centraal.Een restaurant is er hier vlakbij en ook pelgrimsmenu aan 10 of 12 euro.In een stad als Burgos moet je inderdaad niet naar eten zoeken,spijtig van de kou, want de grote markt ligt hier maar om de hoek.Vandaag zondag zijn alle winkels dicht en is het tamelijk rustig in de stad
Gelukkig hadden we in deze herberg nog plaats ,omdat ik nog ongeveer wist waar die gelegen was,want16 bedden zijn rap belegen.Er zijn nog twee andere herbergen ,maar niet zo direct in het centrum gelegen.We hopen dat het morgen iets warmer wordt en dat we op de volgende plaats ook weer een computer vinden dan hoor je van ons nog meer nieuws.
Nog vele camino groetjes uit Burgos op 533 km van Santiago,Johanna en Guy
Ik heb vandaag weer de rugzak geprobeerd en voor in de bus te zitten ging het al goed,hi,hi.Morgen test ik hem om te stappen ,de rugpijn bij het niezen en hoesten gaat ook beter .Johanna en ik zijn zojuist de katedraal gaan bezoeken,enig mooi en waarschijnlijk een van de mooiste ter wereld.De stad zullen we niet verder bezoeken,omdat het te koud is en in de herberg is het warm en ligt maar op een paar honderd meter van de katedraal,dus hel centraal.Een restaurant is er hier vlakbij en ook pelgrimsmenu aan 10 of 12 euro.In een stad als Burgos moet je inderdaad niet naar eten zoeken,spijtig van de kou, want de grote markt ligt hier maar om de hoek.Vandaag zondag zijn alle winkels dicht en is het tamelijk rustig in de stad
Gelukkig hadden we in deze herberg nog plaats ,omdat ik nog ongeveer wist waar die gelegen was,want16 bedden zijn rap belegen.Er zijn nog twee andere herbergen ,maar niet zo direct in het centrum gelegen.We hopen dat het morgen iets warmer wordt en dat we op de volgende plaats ook weer een computer vinden dan hoor je van ons nog meer nieuws.
Nog vele camino groetjes uit Burgos op 533 km van Santiago,Johanna en Guy
Saturday, 27 April 2013
Belorado
Het is niet alles balen, vermoeiheid is niet te onderschatten.
Vandaag echt koud, Adam van Engeland gaf me de raad om voortaan sokken over mijn handen te trekken als het zo koud is en vanaf morgen pak ik een paar sokken waar het gemakkelijk te vinden is, want eens onderweg stop je niet graag voor zo iets.
Mensen onderweg:- ik heb echt al heel leuke mensen ontmoet.
Viggers en Annie uit holland, een koppel dat al van ergens in frankrijk stappen en sinds gisteren ons voorbij gestoken had, wij hebben een korte wandeling gehad en zij ging nog 5km verder slapen. Ze kunnen heel mooi zingen en Viggers had het Ultreia lied voor mij gezongen, hopelijk is de opname gelukt.
Anita ook van holland, kennen haar van de overtocht van St Jean naar Roncevalles. Haar knie heeft het laten afweten en toch zagen we haar iedere dag terug en dan op een dag niet meer. Hopelijk heeft ze doorgereisd naar Sarria en haar tocht van daar verder gezet. Omdat zij dan dagen winnen, kan zij 10km per dag stappen en haar camino afmaken.
Zelfde verhaal met Josef, ook zijn knie is dan gesneuveld. Hij zeide dat hij met iedere stap pjin had, maar ik denk dat hij ook eensaam was, had er meer van verwacht. Er zijn zo een massa mensen onderweg, je moet ook zelf een stap zetten om met iemand te babbelen. Hij wilde de camino stappen omdat hij de laatste jaren nogal wat problemen had en dan opgeef, dat helpt niet veel. Toen ik voorstelde dat hij vanaf Sarria zijn tocht voortzetten was hij direct ervoor te vinden. Dus, Buen Camino Josef!
Wij krijgen dat dagelijks te horen en zegt het ook zelf veel, maar ik vind als de spanjaarden het zeggen dan geeft het toch een beter gevoel. Vanochtend stapte wij eerst verkeerd en een spaans auto stopte om ons de juiste weg te tonen. Gisteren gebeurde het ook, wij waren ander mensen aan het volgen. Toch wel fijn van ze.
Ik zou graag een rustdag willen inlassen, mijn benen! Misschien nemen wij morgen de bus tot in Burgos. Als wij normaal voortstappen dan komen wij pas tegen de avond in Burgos aan en zien wij niets van de stad. Normaal stappen wij tot in San Juan morgen, maar er is geen busdienst van daaruit. Wij zullen straks zien.
Soms wil deze pc's de gewone programmas niet openen, ze zijn nogal oud en dan horen jullie niets.
groetjes Joey
Vandaag echt koud, Adam van Engeland gaf me de raad om voortaan sokken over mijn handen te trekken als het zo koud is en vanaf morgen pak ik een paar sokken waar het gemakkelijk te vinden is, want eens onderweg stop je niet graag voor zo iets.
Mensen onderweg:- ik heb echt al heel leuke mensen ontmoet.
Viggers en Annie uit holland, een koppel dat al van ergens in frankrijk stappen en sinds gisteren ons voorbij gestoken had, wij hebben een korte wandeling gehad en zij ging nog 5km verder slapen. Ze kunnen heel mooi zingen en Viggers had het Ultreia lied voor mij gezongen, hopelijk is de opname gelukt.
Anita ook van holland, kennen haar van de overtocht van St Jean naar Roncevalles. Haar knie heeft het laten afweten en toch zagen we haar iedere dag terug en dan op een dag niet meer. Hopelijk heeft ze doorgereisd naar Sarria en haar tocht van daar verder gezet. Omdat zij dan dagen winnen, kan zij 10km per dag stappen en haar camino afmaken.
Zelfde verhaal met Josef, ook zijn knie is dan gesneuveld. Hij zeide dat hij met iedere stap pjin had, maar ik denk dat hij ook eensaam was, had er meer van verwacht. Er zijn zo een massa mensen onderweg, je moet ook zelf een stap zetten om met iemand te babbelen. Hij wilde de camino stappen omdat hij de laatste jaren nogal wat problemen had en dan opgeef, dat helpt niet veel. Toen ik voorstelde dat hij vanaf Sarria zijn tocht voortzetten was hij direct ervoor te vinden. Dus, Buen Camino Josef!
Wij krijgen dat dagelijks te horen en zegt het ook zelf veel, maar ik vind als de spanjaarden het zeggen dan geeft het toch een beter gevoel. Vanochtend stapte wij eerst verkeerd en een spaans auto stopte om ons de juiste weg te tonen. Gisteren gebeurde het ook, wij waren ander mensen aan het volgen. Toch wel fijn van ze.
Ik zou graag een rustdag willen inlassen, mijn benen! Misschien nemen wij morgen de bus tot in Burgos. Als wij normaal voortstappen dan komen wij pas tegen de avond in Burgos aan en zien wij niets van de stad. Normaal stappen wij tot in San Juan morgen, maar er is geen busdienst van daaruit. Wij zullen straks zien.
Soms wil deze pc's de gewone programmas niet openen, ze zijn nogal oud en dan horen jullie niets.
groetjes Joey
Stapdag 10
Stapdag 10,
Ik baal ervan, het is stappen en stappen en stappen ,,,,,, nimmer eindigend!
Veel dingen in het leven gaan zeker door stadia van emoties en ik zit in mijn baaldag.
Wij stappen maar 16 km vandaag, gelukkig! Alles doen ondertussen zeer, hoewel met het stappen gaat het beter, wij hebben ondertussen een provincie achter ons gelaten, zijn al door de wijngaarden heen en stappen weer in prachtige groene heuvels. Het is kouder geworden, wat al veel doen, gemakkelijker stappen.
We hebben ondertussen al verschillende mense zien afhaken, meestal omdat hun knieën het niet meer aankunnen en de pijn brak hun gemoed. Het viel me op dat er geen adressen uitgewisseld worden, misschien wil je niet horen dat een ander het uitgestapt heeft terwijl jij het zelf niet kon.
In een apotheek in Santo Domingo heb ik ibuprofen gaan kopen, s'nachts kan ik niet slapen en doen mijn benen veels te veel pijn.
Het Alberque is overvol, ze hebben er zoveel mogelijk bedden in een vertrek gestopt en iemand in onze kamer het goed look gegeten, alles stinkt.
Balen over
Azofra tot Santo Domingo de la Calzada 26 april 2013
Hallo iedereen die kijkt1 Johanna heeft het scherm terug klaar gezet voor mij,dan zullen we maar beginnen ook,want de minuten lopen al.Gisteren in santa domingo toegekomen begin namiddag.Voorbij een golfterrein gestapt met een vacantiedorp dat zo goed als onbewoond was.In de kathedraal van Santo-Domingo aangekomen zijn we direct een ticket gaan kopen om de kerk van binnen te bekijken.Het is een zeer mooie kerk met de al eerder vermelde Kip en Haan die in een hok opgesloten zitten.Bij ons bezoek aan de kerk heeft de haan voor ons wel drie keer gekraaid,ook hebben we een kaarsje laten branden(wel electrisch) voor 20 cent per kaarsje.Veel goedkoper dan in Scherpenheuvel denk ik .We zijn ook de stad gaan bezoeken in de loop van de namiddag en gaan kijken waar we s avonds kunnen eten.Hetr leven van een pelgrim steunt op drie pijlers,eten,slapen en stappen.Na het avondeten met de gebruikelijke uitwisselingen is het weer vlug bedtijd en kunnen we weer naar de snurkers luisteren.Deze morgen begonnen de eesrte chineesjes naast ons al om 5uur op te staan om te vertrekken.Wij zijn blijven liggen tot 6.30 om dan een ontbijt of desaunios te gaan zoeken op het plein dicht bij de Albergue.De weg vandaag was niet zo ver ,maar 23 km. tot Belorado waar we nu zitten te mailen,een soort vacantie verblijf met zwembad en verblijf voor vacantiegangers denk ik.Onderweg nog even met Johan gebeld en laten weten dat het met miij steeds beter gaat en ik de rugzak nog steeds mee geef met de Jacotrans koerierdienst.
Het weer is drastisch omgeslagen en buiten de stad is het beginnen regenen en op de bergen zagen we dat het wit was van de verse sneeuw.De regen voelde aan alsof het sneeuwwater was.Na een lange eenzame weg van een tiental km kwamen we dan in Belorado rond 13.30. Ik herinner mij uit het verleden dat ik in Belorado na de eerste tocht hier 2 kgr bagage naae huis heb gestuurd.We seffes het stadje verkennen en zal mij mischien nog herinneren waar ik toen geslapen en gegeten heb.
Voorlopig weer alles voor vandaag,want geld is bijna op.
Nog vele lieve caminogroetjes en het wordt steeds beter van .....Johanna en mij Guy
Het weer is drastisch omgeslagen en buiten de stad is het beginnen regenen en op de bergen zagen we dat het wit was van de verse sneeuw.De regen voelde aan alsof het sneeuwwater was.Na een lange eenzame weg van een tiental km kwamen we dan in Belorado rond 13.30. Ik herinner mij uit het verleden dat ik in Belorado na de eerste tocht hier 2 kgr bagage naae huis heb gestuurd.We seffes het stadje verkennen en zal mij mischien nog herinneren waar ik toen geslapen en gegeten heb.
Voorlopig weer alles voor vandaag,want geld is bijna op.
Nog vele lieve caminogroetjes en het wordt steeds beter van .....Johanna en mij Guy
Thursday, 25 April 2013
De reis Brussel tot St Jean is goed verlopen. Wij zijn aan het station van St Jean opgepikt door de dame waar wij gingen slapen en ook maar goed, zo waren wij toch al 4 km verder van wat woensdag zou blijken een van de zwaarste tochten te zijn geweest wat ik noch ooit gedaan heb. Misschien heb ik al zwaarder tochten gedaan, maar nu had ik een veels te zware rugzak mee te sleuren. Geen wonder dat iedereen daarop hameren dat je licht moet pakken.
1400 meter stijgen is lichtjes genoemd, de hel! Als jou rugzak te zwaar is.
Er waaide een strakke wind, met onverwachte windstoten, er lag op sommige plaatsen nog sneeuw, wij moesten erover zelfs, in een t-shirt, want ik had het zo warm bergop . Je moest echt tegen de wind in hangen en je recht houden met je stokken. Guy ging tegen de vlakte in zo een hevige windstoot. Vandaag heeft hij zijn rugzak opgestuurd met een courierdienst wat rugzakken en spullen van de pelgrims vervoer. Hij had hem wat bezeer door te vallen, maar doordat hij geen rugzak ophad vandaag, had ik de grootste moeite gehad om hem te volgen.
Vandaag slapen we in Zubiri, morgen gaan wij door naar Pamplona.
Dinsdag sliepen we in Hunto, iets meer dan de gewone pelgrims verblijven. Het eten was enorm goed, wij kunnen ondertussen al vergelijken. Het uitzicht van daar is fenominaal, je kijkt uit over een vallei en de zonsopgang was spectaculair.
Gisteren verbleven we in vroegere abdij, zeer mooi. De slaapzaal was ingedeeld zoals de vroegere chambretten, het was leuk, maar slapen in zo iets moet je gewoon worden. Er is gans de nacht een geloop naar de toiletten met toeslaande deuren en een geslof met hun pantoffels door heel de gang, en dan dat snurken! Maar toch heel modern, zeker pas vernieuwd.
In Zubiri is het op de oude trand, er staat 24 stapelbedden en ze gaan allemaal beslapen worden vandaag.
Het klinkt misschien erg, maar het natuurschoon maakt meer dan op voor de ander ongemakken.
Veel gieren hangen boven ons, veel roofvogels heb ik ook al gezien, vandaag ook een europese kanarie. Langs de weg staat veel lentebloemen.
Maar als je dan zien hoe gehavend sommige van de pelgrims nu al is!
Spaanse computers!
1400 meter stijgen is lichtjes genoemd, de hel! Als jou rugzak te zwaar is.
Er waaide een strakke wind, met onverwachte windstoten, er lag op sommige plaatsen nog sneeuw, wij moesten erover zelfs, in een t-shirt, want ik had het zo warm bergop . Je moest echt tegen de wind in hangen en je recht houden met je stokken. Guy ging tegen de vlakte in zo een hevige windstoot. Vandaag heeft hij zijn rugzak opgestuurd met een courierdienst wat rugzakken en spullen van de pelgrims vervoer. Hij had hem wat bezeer door te vallen, maar doordat hij geen rugzak ophad vandaag, had ik de grootste moeite gehad om hem te volgen.
Vandaag slapen we in Zubiri, morgen gaan wij door naar Pamplona.
Dinsdag sliepen we in Hunto, iets meer dan de gewone pelgrims verblijven. Het eten was enorm goed, wij kunnen ondertussen al vergelijken. Het uitzicht van daar is fenominaal, je kijkt uit over een vallei en de zonsopgang was spectaculair.
Gisteren verbleven we in vroegere abdij, zeer mooi. De slaapzaal was ingedeeld zoals de vroegere chambretten, het was leuk, maar slapen in zo iets moet je gewoon worden. Er is gans de nacht een geloop naar de toiletten met toeslaande deuren en een geslof met hun pantoffels door heel de gang, en dan dat snurken! Maar toch heel modern, zeker pas vernieuwd.
In Zubiri is het op de oude trand, er staat 24 stapelbedden en ze gaan allemaal beslapen worden vandaag.
Het klinkt misschien erg, maar het natuurschoon maakt meer dan op voor de ander ongemakken.
Veel gieren hangen boven ons, veel roofvogels heb ik ook al gezien, vandaag ook een europese kanarie. Langs de weg staat veel lentebloemen.
Maar als je dan zien hoe gehavend sommige van de pelgrims nu al is!
Spaanse computers!
Estella (Ayegui) - Los Arcos - Viana - Azofra 21 - 25 April 2013
Nu komt de ervaring van Guy,want Johanna vindt dat ik ook iets moet doen.De rug die in de eerste dag bezeerd was is voor de moment al veel beter,maar ga toch morgen nog het jacotransaanbod gebruiken om de rugzak nog een 25 km verder te laten voeren.Tot nu toe is dit al goed gelukt en was de rugzak telkens in de herberg voor wij aankwamen.
Vandaag 25 april stond er een afstand van Navarette tot Azofra op het programma,van km177 tot km198.De tocht liep door het stadje Najera.een mooi stadje aan een snelstroñende rivier ,waar de plaatselijke mensen aan het vissen waren.Op een leuk terrasje hebben we rond de middag een boccadillio con jamon gegeten en daar een coffee con leche bij( typisch voor een pelgrim.Na de middag begon een klim naar een dorpje Azofra ,waar ae zouden overnachten.Daar zijn we ondertussen en na een douche en inschrijving denken we nu aan de thuisblijvers.Morgen stappen we voorbij de kerk in santodomingo ,waar een haan en een kip in de kerk te bewonderen ,volgens een legende heeft zich daar een wonder ooit voorgedaan.Om dit verhaal te horen moeten jullie wachten tot we terug thuis zijn.
wat het weer betreft:het kan niet beter zijn om te stappen,vandaag heel de dag zon en bijna windstil.Morgen wordt er regen voorspeld,maar ik hoop dat ze er ook wel af en toe naast zitten zoals onze weermakers.
Ik geef terug mijn rugzak mee met de koerierdienst en zal mijn korte broek aantrekken en mijn regencape in mijn klein draagzakje steken.
Dit is zo wat het bijzonderste van op de camino,morgen of als er iets speciaals gebeurt hoor je nog wat meer,maar verwacht niet dat er alle dagen iets te melden is ,want het is ook niets anders dan stappen door de wijngaarden van de rioja druiven,Het is nu 16.30 uur en kunnen maar eten rond 19.00.
Het aantal km in totaal is vandaag 198 km en kunnen nog een paar km door het dorp lopen zodat we vanavond de 200 km bereiken.
Nog vele groeten aan al die de blog lezen en kan alleen maar aanraden om dit ook eens te doen,want het is echt de moeite.
Een dikke kus en knuffel van Opa Guy!
Vandaag 25 april stond er een afstand van Navarette tot Azofra op het programma,van km177 tot km198.De tocht liep door het stadje Najera.een mooi stadje aan een snelstroñende rivier ,waar de plaatselijke mensen aan het vissen waren.Op een leuk terrasje hebben we rond de middag een boccadillio con jamon gegeten en daar een coffee con leche bij( typisch voor een pelgrim.Na de middag begon een klim naar een dorpje Azofra ,waar ae zouden overnachten.Daar zijn we ondertussen en na een douche en inschrijving denken we nu aan de thuisblijvers.Morgen stappen we voorbij de kerk in santodomingo ,waar een haan en een kip in de kerk te bewonderen ,volgens een legende heeft zich daar een wonder ooit voorgedaan.Om dit verhaal te horen moeten jullie wachten tot we terug thuis zijn.
wat het weer betreft:het kan niet beter zijn om te stappen,vandaag heel de dag zon en bijna windstil.Morgen wordt er regen voorspeld,maar ik hoop dat ze er ook wel af en toe naast zitten zoals onze weermakers.
Ik geef terug mijn rugzak mee met de koerierdienst en zal mijn korte broek aantrekken en mijn regencape in mijn klein draagzakje steken.
Dit is zo wat het bijzonderste van op de camino,morgen of als er iets speciaals gebeurt hoor je nog wat meer,maar verwacht niet dat er alle dagen iets te melden is ,want het is ook niets anders dan stappen door de wijngaarden van de rioja druiven,Het is nu 16.30 uur en kunnen maar eten rond 19.00.
Het aantal km in totaal is vandaag 198 km en kunnen nog een paar km door het dorp lopen zodat we vanavond de 200 km bereiken.
Nog vele groeten aan al die de blog lezen en kan alleen maar aanraden om dit ook eens te doen,want het is echt de moeite.
Een dikke kus en knuffel van Opa Guy!
Sunday, 21 April 2013
Puente la Reina tot Lizarra/Estella 21 april 2013
100 kilometers!!!!!!
De eerste zit erop.
Fijne wandeling in de zon, tot nu hebben we veel geluk gehad met de weer, soms koude wind, maar vandaag niet.
Toen we door de dorpje Sam Miguel stapte, was er een festival bezig. Het is Baskenland en de feest was om te protesteer tegen de onderdrukking van de Basken.
Fijn om op een dorpspleintje te staan en naar folkmuziek te luister. Heel de weg door de dorp was vol met standjes met leuke dingen.
Wij verblijven in een sporthal vandaag, juist buiten Estella omdat als wij hier verbleven werd Guy zijn rugzak gratis vervoerd, anders is het toch 6 tot 8 euro
De eerste zit erop.
Fijne wandeling in de zon, tot nu hebben we veel geluk gehad met de weer, soms koude wind, maar vandaag niet.
Toen we door de dorpje Sam Miguel stapte, was er een festival bezig. Het is Baskenland en de feest was om te protesteer tegen de onderdrukking van de Basken.
Fijn om op een dorpspleintje te staan en naar folkmuziek te luister. Heel de weg door de dorp was vol met standjes met leuke dingen.
Wij verblijven in een sporthal vandaag, juist buiten Estella omdat als wij hier verbleven werd Guy zijn rugzak gratis vervoerd, anders is het toch 6 tot 8 euro
Pamplona tot Puente la Reina 20 april 2013
Gisteren wilde ik nog wat vertellen en ik moest ook mijn was gaan binnen halen en in mijn haast stopte ik het in de wasmaschine en niet in de droogkast. Dus vanochtend nog rap mijn kleren moeten drogen.
Het hostel Santiago Apostel was ruim voorzien van wasgelegenheid, het viel goed mee om daar te verblijven, je kunt er avondeten en ook ontbijt eten.
Pamplona lag achter ons en Alto del Perdòn voor ons met de kunstwerk van de pelgrims. Een fotografie moment bij uitstek, je kunt er niet passeren en niet een foto maak. Bernardo kwam ook aan en ik heb hem in verschillende poses gefotografeerd met zijn smartphone. Bernardo is Koreaan en hij is 72 jaar oud. Hij vertelde me dat hij toestemming van zijn vrouw gekregen had om deze tocht te doen, zij kunt niet mee omdat zij op haar bejaarde moeder past. Als bedanking voor haar laat hij voor haar een credential afstempel overal.
De afdaling van deze berg zal in alle pelgrims hun geheugen blijven steken vanwege de keien. Een moeilijke afdaling, maar dan heb je tijd om met die ander pelgrims te babbel. Zo begon iemand van Sardinie in nederlands met ons te babbel, hij vertelde dat hij twee boeken van Felix Timmermans vertaalde in de taal van Sardinie.
Aan de beelden kwamen we ook al Jeanie en haar Moari tegen. Mijn knieën werd weer ingewreven met haar magic potion en het werkt echt. Beneden zaten ik en Guy te rusten op een bankje toen ze afkwamen. Zij ging naast Guy zitten en legde haar hand op zijn pijnlijke plek, zo van, nu heb ik je! De eerste keer vertelde ik haar dat hij gevallen was, maar zij mocht haar zalfje niet op zijn pijnplek smeren. Nu moest je die twee daar zien zitten! Dan vraagt ze hem of hij de warmte voelt....
Het hostel Santiago Apostel was ruim voorzien van wasgelegenheid, het viel goed mee om daar te verblijven, je kunt er avondeten en ook ontbijt eten.
Pamplona lag achter ons en Alto del Perdòn voor ons met de kunstwerk van de pelgrims. Een fotografie moment bij uitstek, je kunt er niet passeren en niet een foto maak. Bernardo kwam ook aan en ik heb hem in verschillende poses gefotografeerd met zijn smartphone. Bernardo is Koreaan en hij is 72 jaar oud. Hij vertelde me dat hij toestemming van zijn vrouw gekregen had om deze tocht te doen, zij kunt niet mee omdat zij op haar bejaarde moeder past. Als bedanking voor haar laat hij voor haar een credential afstempel overal.
De afdaling van deze berg zal in alle pelgrims hun geheugen blijven steken vanwege de keien. Een moeilijke afdaling, maar dan heb je tijd om met die ander pelgrims te babbel. Zo begon iemand van Sardinie in nederlands met ons te babbel, hij vertelde dat hij twee boeken van Felix Timmermans vertaalde in de taal van Sardinie.
Aan de beelden kwamen we ook al Jeanie en haar Moari tegen. Mijn knieën werd weer ingewreven met haar magic potion en het werkt echt. Beneden zaten ik en Guy te rusten op een bankje toen ze afkwamen. Zij ging naast Guy zitten en legde haar hand op zijn pijnlijke plek, zo van, nu heb ik je! De eerste keer vertelde ik haar dat hij gevallen was, maar zij mocht haar zalfje niet op zijn pijnplek smeren. Nu moest je die twee daar zien zitten! Dan vraagt ze hem of hij de warmte voelt....
Saturday, 20 April 2013
Zubiri tot Pamplona 19 april 2013
Wij gingen ontbijt eten in Larasoaña 6 km verder. Een goed besluit, want daar kwamen we Dennis en vrienden weer tegen die ons naar een klein restaurantje stuurde en wat was mijn verrassing groot toen ik hoorde dat een deel van de film "The Way" daar afspeelde aan de brug van Larasoaña. Ook gebruikte de filmploeg die restaurantje als uitvalsbasis.
Ik gebruikte dezelfde WC als Martin Sheen en Emilio Estevez!
Van daar naar Arra, ze zeiden 3km ..... als de kraai vliegen zeker, het weg was oneindig. Het was een beetje koud, maar ideaal om te stappen en zo kwamen wij aan in Pamplona, waar wij logeerden in Herberg Paderborn, gerunt door duitsers.
Op de Plaza de Castillo is een heel mooi restaurant waar daar ooit een flashmob opera liederen zong. Het is op Youtube
later nog meer, lichten gaan zo uit.
Roncesvalles tot Zubiri 18 april 2013
Roncesvalles viel heel goed mee als kennismaking met het begrip pelgrim te zijn. In een omgebouwde abdij sliepen wij met misschien meer dan 60 man op een slaapzaal en toch hebben wij iets van privacy omdat het alles in het type chambrette style is. De ander 2 vrouwen in onze kamer kwamen van Australie. Er brand heel de nacht een flauw lichtje en de mensen moesten precies heel veel gaan plassen! En snurken, het hield niet op.
Stappen tot in Zubiri begon heel gemakkelijk, bergop is mijn ding, maar als je moe bent, komt bergaf en dat kan tegenvallen. Het begon ook lichtjes te regenen en zo koud! De wind kwam van het noorden en het is ijskoud geworden.
Guy had pijn na zijn val van de eerste dag en heeft zijn rugzak opgestuurd. Er is een transport dienst om rugzakken te vervoer, want wij pakken altijd te veel.
Gelukkig heb ik vanalles ingepakt in mijn Cora Kemperman zakjes van vroeger en Guy kon drank en het belangrijkste van de dag meenemen in zo een zakje. Sommige mensen stonden wel verwonderd hoe hij toekomt met zo weinig.
In Zubiri sliepen wij in een refugio oude stijl. WC en douches waren buiten! Weinig mensen dronken te veel die avond.
Ik sliep met een Maori boven mij, fijn! Zijn vrouw is een "natural healer" (later nog meer over haar)
Stappen tot in Zubiri begon heel gemakkelijk, bergop is mijn ding, maar als je moe bent, komt bergaf en dat kan tegenvallen. Het begon ook lichtjes te regenen en zo koud! De wind kwam van het noorden en het is ijskoud geworden.
Guy had pijn na zijn val van de eerste dag en heeft zijn rugzak opgestuurd. Er is een transport dienst om rugzakken te vervoer, want wij pakken altijd te veel.
Gelukkig heb ik vanalles ingepakt in mijn Cora Kemperman zakjes van vroeger en Guy kon drank en het belangrijkste van de dag meenemen in zo een zakje. Sommige mensen stonden wel verwonderd hoe hij toekomt met zo weinig.
In Zubiri sliepen wij in een refugio oude stijl. WC en douches waren buiten! Weinig mensen dronken te veel die avond.
Ik sliep met een Maori boven mij, fijn! Zijn vrouw is een "natural healer" (later nog meer over haar)
St Jean Pied de Port tot Roncesvalles 17 april 2013
Vorige keer een gans uitleg van wat wij deden gewist omdat ik probeerde foto's te posten. Hopelijk deze keer beter.
De reis tot in Bayonne verloopte zeer goed, het treintje rijden niet en ze hebben twee bussen in moeten leggen om de massa pelgrims tot in St Jean te krijgen.
St Jean tot Roncevalles
Mooi zonnig dag voor de oversteek, maar een geweldig wind maakte het soms erg moeilijk om te stappen. Ik hield me met mijn stokken recht, maar Guy was een keer omvergewaaid. Het was echt een helse tocht, zo moeilijk. De pelgrims waren daar, in alle maten en gewichten, vormen en kleuren en allemaal zuchten ze ewe hard.
Ik bereikte de top gelijk met een zekere Paula van Engeland. Ze was zo blij met haar prestatie dat ze me een klein flesje whiskey in de hand stopte en zei dat dat toch getoast moeten worden."Take a good swig!"
Guy had het echt moeilijk, maar een jonge Slowaak, Dennis, nam zijn rugzak over en droeg het helemaal tot beneden. (foto's volgen later)
St Jean tot Roncevalles
Mooi zonnig dag voor de oversteek, maar een geweldig wind maakte het soms erg moeilijk om te stappen. Ik hield me met mijn stokken recht, maar Guy was een keer omvergewaaid. Het was echt een helse tocht, zo moeilijk. De pelgrims waren daar, in alle maten en gewichten, vormen en kleuren en allemaal zuchten ze ewe hard.
Ik bereikte de top gelijk met een zekere Paula van Engeland. Ze was zo blij met haar prestatie dat ze me een klein flesje whiskey in de hand stopte en zei dat dat toch getoast moeten worden."Take a good swig!"
Guy had het echt moeilijk, maar een jonge Slowaak, Dennis, nam zijn rugzak over en droeg het helemaal tot beneden. (foto's volgen later)
Sunday, 14 April 2013
Trainings wandeling Knokke - Blankenberge
21 maart 2013
Heel slecht weer, maar wij vonden het niet erg, zo kunnen wij gewoond worden aan deze weerstoestanden. Aan zee zijn ook genoeg cafe's en restaurants om binnen te gaan als het te koud is.
Precies een geheim agent!
Misschien......!
en Guy stap door.....
Heel de strand voor ons
Buen Camino! (iets verkeerd gespeld)
Friday, 12 April 2013
Trainings wandeling van Mechelen naar Leuven
21 februari 2013
Een prachtige zonnige dag, maar een ijzige wind van voor
Niet exact wetend hoe ver Mechelen van Leuven is, begonnen wij aan onze wandeling.
Wij passeerden Planckendael.....
Eindelijk Kampenhout Sas. Wij hebben dan ook gegeten in de witloof restaurant, om toch een beetje uit de koude wind te zijn.
Gewoon prachtige plaatjes!
En Guy stapt aan ....
Café Maritime, maar het was dicht
Een zwaaikom
Een heugelijke zicht, daar in de verte is Remy eindelijk, wij begonnen toch wel heel moe te worden.
Grote Zaagbekken zo maar op de Vaart, toch een mooie waarneming.
En wij zeilden er voorbij.....
Leuven is nabij
Vaartkombrug, wij zijn er bijna, nog geen km tot aan Café Sport aan de station
Tous le matin - Ultreia
Tous les matins nous prenons le chemin.
Tous les matins nous allons plus loin.
Jour après jour la route nous apelle.
C'est la voix de Compostella.
Refr.: Ultreia! Ultreia! E suseia! Deus adjuva nos.
Chemin de terre et chemin de foi.
Voie millénaire de l'Europe.
La voie lactée de Charlemagne.
C'est le chemin de tous les Jacquets.
Et tout là-bas au bout de continent
messire Jacques nous attend.
Depuis toujours son sourire
fixe le soleil qui meurt au Finistère.
~~~~~~~~~~~~~~
Chanson de pèlerin
(chantée et expliquée par l'auteur-compositeur Jean-Claude Benazet)
Subscribe to:
Comments (Atom)