O Cebreiro 11 mei 2013

Volgens het boekje is de weg naar O Cebreiro een heel stevige klim en wij kozen voor de gemakkelijke uitweg. Onze rugzakken opsturen met de shuttle dienst wat de rugzakken van albergue naar albergue vervoer. Het is maar een tocht van 15 km.
De steile berg was eigenlijk dan zeer gemakkelijk. Wij zijn ondertussen ook getraind geraakt.
In een van de klein gehuchtjes waar wij doorkwamen hoorde ik mijn eerste galischies volksmuziek, gewoon super! Jaren ben ik al fan van deze soort muziek.
Juist voor wij O Cebreiro bereikte is de grens met Galicia en wij lieten nogeens een provincie achter ons. Wij stappen door bergen die paars zien van die heide die daarop groeien en op vele plaatsen is het afgewisseld met gele brem.
O Cebreiro is een prachtig dorpje dat eigenlijk alleen bestaan vanwege de pelgrims die daardoor wandelde. Er zijn een kleine tienda shop, verschillende restaurants, hotels en albergues en een kerk en dat is al. Gebouwd op een bergkam was er een vreeslijk koude wind gisteren, maar als je een plekje in de zon kon vinden was het subliem. Dwarsdoor heel het dorpje klonk de muziek van Carlos Nuñes vanuit de souveniers winkeltjes waar Frieda en ik een keer onze "zware" tocht kon vergeten.
In onze dormitoria sliepen we met ongeveer iets in de 60 pelgrims, alle vensters waren dicht, dus was het zeer warm.
Vanochtend was er een dichte mist, maar wij waren niet lang onderweg of wij stapten boven de mist. Tussen de bergen lagen in de dalen een mist wat de vallei verstopte.
Vandaag hadden wij eigenlijk een moeilijker stukje bergop als gisteren, maar ervaren als wij nu zijn, ligt ook dat achter ons.Vanavond slapen wij in Triasacatela. De tijd was gewoon voorbij gevlogen!
Frieda en ik heb onze stapdagen uitgewerkt en als alles goed gaan zijn wij volgende zaterdag in Santiago. Zondag kunnen wij dan de mis bijwonen, maandag naar Finistera en dinsdag naar huis. Hoe weten wij nog niet, misschien is daar ergens een goede ziel die dat voor ons kan uitzoeken? Die spaanse computers blijft een beetje moeilijk om te begrijpen
groetjes
Guy, Joey en Frieda