Sarria! Eindelijk Sarria! Het is voor mij de plaats wat de laatste 100 km aanduid. Eigenlijk is het 115 of 108 of afhangend van welke boek je gebruikt, van Santiago, maar deze plaats duid de laatse dagen aan. Wij hebben ongelooflijk goed weer gehad, wel koud maar dikwijls zon. Vanochtend startte wij weer in de mist en dan in de namiddag was het enorm warm.
Eerst volgden wij de binnenwegskes wat prachtige beelden gaf.
Sinds gisteren (letter e moet ik extra hard op duwen) voelde ik me ziek, ik dacht ik kreeg griep. Ik had alleen Ibuprofen en had een genomen en ik heb heel goed geslapen. Vandaag kon ik toch wel vitamines, aspirine en keeltabletten kopen in Samos. Een apthokeres sprak engels. Vanavond kan ik me goed dokter als ik ga slapen.
Van Samos hebben wij dan gewoon langs de autobaan gestapt wat echt niet een mooie weg is, maar de doel diende.
Onze albergue is een prachtige oude huis, met een tuin om te stelen en wij hebben veel van de zon en warmte kunnen genieten.
Natuurlijk zijn onze gedachte bij Albert wat dit alles moeten missen en alleen in een kamer kunnen slapen. Niet zoals in O Cebreiro met bijna 70 ander mensen en GEEN venster open, in Triacastela waren er maar 16 mensen op de kamer en Frieda sliep bij de venster en liet niemand het dicht doen.
Dag Johanna, Guy en frida,
ReplyDeleteLeuk om jullie zo te volgen. Op deze manier kan ik de camino toch nog even blijven gaan. Veel kracht en zegen gewenst.